یوشا آل ایوب

دست نوشته ها و تجربیات شخصی

یوشا آل ایوب

دست نوشته ها و تجربیات شخصی

دکتر مصطفی چمران: می گویند تقوا از تخصص لازمتر است، آنرا می پذیرم، اما می گویم: آنکس که تخصص ندارد و کاری را می پذیرد، بی تقواست!

تبلیغات
Blog.ir بلاگ، رسانه متخصصین و اهل قلم، استفاده آسان از امکانات وبلاگ نویسی حرفه‌ای، در محیطی نوین، امن و پایدار bayanbox.ir صندوق بیان - تجربه‌ای متفاوت در نشر و نگهداری فایل‌ها، ۳ گیگا بایت فضای پیشرفته رایگان Bayan.ir - بیان، پیشرو در فناوری‌های فضای مجازی ایران

۹ مطلب با موضوع «کامپیوتر :: نرم افزار :: برنامه نویسی :: C و ++C» ثبت شده است

مقایسه پرفورمنس(startup, rendering, event handling):

Windows
FLTK > wxWidgets > GTK > Qt

Linux
FLTK > GTK > (wxWidgets / Qt)

نکته: در اینجا منظور از GTK نسخه GTKmm هستش که wrapper/مخصوص  ++C  هستش.
نکته 2: عناصر کتابخانه  wxWidgets صددرصد native هست. اما عناصر کتابخانه FLTK و Qt و GTK فقط "شبیه" به native هستن. که برای این شبیه سازی از CSS و API های theming سیستم استفاده می کنن.


این توضیحات رو هم در نظر بگیرید:
- کتابخانه FLTK از نظر استایل بهترین گزینه برای لینوکس با محیط EDE هستش. از نظر فضای دیسک، بسیار کم حجم هستش. پرفورمنس بالاتری نسبت به بقیه کتابخانه ها داره. استفاده ازش آسون هست. از بعضی دیگر زبانها هم پشتیبانی میکنه. در ویندوز برروی WinAPI، در لینوکس برروی X Window و در مک بر روی Quartz سوار هست. FLTK بعضی از widget های مدرن مثل Treeview رو نداره. بعضی از widget ها حالت RTL رو ندارن.

 

- کتابخانه wxWidgets از نظر استایل بهترین گزینه برای ویندوز و مک و لینوکس هستش. از نظر فضای دیسک، حجیم هستش. یادگیری و استفاده ازش کمی سخته. UI designer هم داره. از خیلی زبانها پشتیبانی میکنه. در لینوکس بر روی کتابخانه GTK قرار داره و در پشت پرده از API های GTK استفاده میکنه. wxWidgets  فقط کتابخانه GUI نیست، یک فریم ورک محسوب میشه.

 

- کتابخانه GTK از نظر استایل بهترین گزینه برای لینوکس با محیط Cinnamon, GNOME, XFCE یا Mate هستش. یادگیری و استفاده ازش آسونه. UI designer هم داره. از خیلی زبانها پشتیبانی میکنه.

 

- کتابخانه Qt از نظر استایل بهترین گزینه برای لینوکس با محیط KDE, TDE یا LXQt هستش. از نظر فضای دیسک، حجیم هستش. یادگیری و استفاده ازش بواسطه Qt Creator آسونه. UI designer هم داره. از خیلی زبانها پشتیبانی میکنه. امکانات غیر استاندارد هم داره(meta-object). طیف گسترده تری از platform ها رو در بر گرفته. Qt فقط کتابخانه GUI نیست، یک فریم ورک محسوب میشه.  برای پروژه های غیر opensource باید مجوز داشته باشید. از مدل برنامه نویسی reactive پشتیبانی می کنه. (به کمک شتابدهنده گرافیکی میشه بار سنگین رندر رو از روی پردازنده برداشت، بنابراین باعث افزایش پرفورمنس میشه)

۷ نظر ۹۸/۰۱/۱۲
یوشا آل ایوب

Virtual File System یا سیستم فایل مجازی

 

Virtual File System(مخفف VFS) یک ساب سیستم مهم در Kernel لینوکس هست که لایه بین filesystem و برنامه های user-space رو تشکیل میده. درواقع همه filesystem ها، با تکیه بر VFS می تونن شناسایی بشن و تبادل اطلاعات کنن. همین مسئله، برنامه های user-space رو قادر کرده که توسط دستورات موجود در VFS برای خواندن و نوشتن در filesystem های گوناگون اقدام کنن:

 

نکته: در اینجا منظور از لایه، همون Abstraction layer و منظور از دستورات، همون System call/SysCall هستش.

نکته 2: البته به برکت wrap های Gnu C Library، کمتر پیش میاد که برنامه user-space نیاز به استفاده از System call داشته باشه.

۳ نظر ۹۵/۰۷/۲۱
یوشا آل ایوب

 

<?php

switch (1)
{
    case 1:
        $var = 'Test';
        echo ' in case 1 ';
    break;

    case 2:
        if (isset($var)) echo '($var is set)';
        echo ' in case 2 ';
    break;

    case 3:
        echo ' in case 3 ';
    break;
}
// Result: in case 1

switch (1)
{
    case 1:
    {
        $var = 'Test';
        echo ' in case 1 ';
    }

    case 2:
        if (isset($var)) echo '($var is set)';
        echo ' in case 2 ';
    break;

    case 3:
        if (isset($var)) echo '($var is set)';
        echo ' in case 3 ';
    break;
}
// Result:  in case 1 ($var is set) in case 2

switch (1)
{
    case 1:
        $var = 'Test';
        echo ' in case 1 ';

    case 2:
        if (isset($var)) echo '($var is set)';
        echo ' in case 2 ';
    break;

    case 3:
        if (isset($var)) echo '($var is set)';
        echo ' in case 3 ';
    break;
}
// Result:  in case 1 ($var is set) in case 2

switch (1)
{
    case 1:
        $var = 'Test';
        echo ' in case 1 ';

    case 2:
    {
        if (isset($var)) echo '($var is set)';
        echo ' in case 2 ';
    }

    case 3:
        if (isset($var)) echo '($var is set)';
        echo ' in case 3 ';
    break;
}
// Result:  in case 1 ($var is set) in case 2 ($var is set) in case 3

در PHP، ظاهراً بودن یا نبودن اون گیومه ها {} هیچ تاثیری در روند اجرای برنامه نداره، بلکه این break هستش که تعیین کنندست... در حالی که در بیشتر زبانها (مثل java, pawn, c++ و...) می تونه حوزه/scope متغیر ها رو داخل هر case تعیین کنه.

توضیح رسمی C99 درباره دستور switch:

CASE: Case statements are only 'labels'. This means the compiler will interpret this as a JUMP DIRECTLY to the label.
BREAK: A break statement terminates execution of the smallest enclosing switch or iteration statement.

البته این یه نکته ریزه که هنوز خیلی از برنامه نویس ها ازش مطلع نیستن
من هم بعد از 1-2 ساعت تحقیق متوجه این موضوع شدم، چراکه مستندات خودشون هم به این نکته اشاره نکردن. (تا جایی که گشتم)

۰ نظر ۹۴/۱۲/۱۸
یوشا آل ایوب

 

اول اینکه امکان توسعه برنامه های اندروید در Eclipse به 3 روش میتونه انجام بگیره:

1- توسط Eclipse نسخه Eclipse for Android Developers

2- توسط پلاگین Andmore و نصبش در Eclipse نسخه Eclipse for Java Developers

3- توسط پلاگین ADT و نصبش در Eclipse نسخه Eclipse for Java Developers(عدم پشتیبانی از material design و Android 7)

 

دوم اینکه توسعه پلاگین ADT توسط گوگل متوقف شده، اما دیگر پلاگینهای توسعه اندروید توسط برنامه نویسای مجرب آزاد کماکان داره بروز میشه... (چون اصل کار توسط SDK انجام میشه و نه پلاگین)

 

مقایسه مهمترین ها: (Eclipse و AS، نه IntelliJ)
اکلیپس یک بستر و IDE غول پیکر و مستقل هست با بیشترین پلاگین در بین IDE ها.
اندروید استودیو یک IDE و کپی از برنامه IntelliJ هست.

۱ نظر ۹۴/۰۵/۱۵
یوشا آل ایوب

می دونستید وقتی متغیری رو برابر مقدار "" یا '' تعریف می کنید 2 بایت از Memory رو اشغال می کنید؟
در صورتی که فقط قصد تعریف اولیه(موجودیت) اون رو دارید...

ولی با قراردادن همون متغیر/ثابت برابر NULL می تونید این مقدار رو به 0 کاهش بدید enlightened
این در مورد بیشتر زبانهای برنامه نویسی(بجز C/Cpp) صدق می کنه.

۳ نظر ۹۲/۰۳/۱۰
یوشا آل ایوب

 

ماژول، قطعه ی نرم افزاری در بخشی جدا از Core سیستم هستش که در زمان فراخوانی، پیوند و فعال میشه و یکسری عملیات تعریف شده ای رو انجام میده.
این ماژول می تونه سرویس باشه، filesystem باشه، پروتکل شبکه باشه، تعدادی System call باشه و یا درایور یک سخت افزار باشه; که در هر صورت ماژول نام داره.

۲ نظر ۹۱/۰۵/۳۰
یوشا آل ایوب

ExeStrip

این برنامه Header/Stup [داس] رو از فایل های Exe جدا می کنه.

BootSectorWriter

این برنامه 512 بایت از داده یا فایل رو روی سکتور بوت Write می کنه. (هارددیسک و فلاپی دیسک)

۰ نظر ۹۱/۰۴/۱۵
یوشا آل ایوب
  • کدهای اصلی باید قطعه قطعه و به واحدهای مستقل تقسیم بشن.
  • کدهای تست باید مستقل از محیط اجرایی باشن.
  • در کدهای تست باید از نقل/انتقال اطلاعات حجیم خودداری کرد تا پروسه تست بسرعت انجام بشه.
  • کدهای تست باید بروز باشن و با هر تغییر جدی روی کدهای اصلی باید تغییر کنند.
  • هر قطعه کد تست باید کوتاه، قابل فهم و خوانا باشه.
  • حجم کل کدهای تست تولید شده معمولاً باید برابر حجم کدهای اصلی باشه. (یعنی برای همه موارد تست نوشته شده باشه)
  • کدهای تست باید در همان روزی که کدهای اصلی پروژه نوشته میشن تولید بشن.
  • تست case ها باید کدها، متد ها و قابلیت های پروژه رو به سخت ترین شکل به چالش بکشن.
  • بدلیل مسایل امنیتی و کاهش تهدیدها، Tester نباید به داخل کدها و مکانیزم سیستم دسترسی داشته باشه.
  • بهتره کدهای تست به خارج از محدوده پروژه dependency نداشته باشن.

 

 

۳ نظر ۹۱/۰۳/۳۰
یوشا آل ایوب

وقتی برنامه ای را تایپ می کنید، یک فایل سورس(Source) ایجاد می کنید. یعنی صفحه ای با متونی شبیه به زبان لاتین که فقط برنامه نویس متوجه آن خواهد شد. این صفحه کاری نمی کند و کامپیوتر هم متوجه محتوای آن زبان نمی شود. باید پردازش و عملیاتی(از قبیل ترجمه) انجام گیرد تا این صفحه تبدیل به زبانی شود که کامپیوتر بتواند آنرا درک کند و برنامه قابل اجرایی را تولید کند(مانند فایلهای سیستم).

اولین مرحله در پردازش(ایجاد برنامه)، استفاده از ویرایشگر متنی برای نوشتن کدهای C++ می باشد. شما فایل Source رو به زبان C++ که شبیه به معماری کامپیوتر هست می نویسید(به لاتین). بعد باید آنرا به زبان و دستورالعمل های ماشینی(Machine language) تبدیل کنید که این کار بعهده کامپایلر می باشد. کامپایلر برای اینکار عملیات زیر را انجام می دهد:
(برای درک بهتر این موضوع، بر روی یک کامپایلر Open source(منبع باز/متن باز) کار کنید)

ابتدا فایل سورس(Source) خوانده می شود و به تعدادی علایم پیش پرازش(Preprocessor token)(عناصری که کامپایر می تواند با آنها کار کند. مثل عمگر ها، ثابتها، کلمات کلیدی و...) و کاراکتر های سفید(Blank)(شامل فضاهای خالی، Tab ها و Comment ها) تبدیل می شود. در این مرحله کاراکتر های ویژه(Special) تبدیل می شوند و عبارات جدا که دو یا چند خط اشغال نمودند به یکدیگر پیوند می خورند.

سپس دستورات پیش پردازنده(# دار ها) اجرا می شوند. این دستورات شامل include, define if و... می باشد. در این مرحله تمامی دستوات و ماکروها Expand می شوند و عملیات و ضمیمه های لازم انجام می گیرد.

بعد پردازش کاراکترها و رشته ها انجام می گیرد. در این مرحله برنامه برای صحت شکل گرامری(Syntax) و لغات، تجزیه و تحلیل می شود(خطاها و هشدارهای Syntax در این مرحله نمایان می شود). اگر اشتباهات مهلک(Fatal) پیدا نشود، یک فایل تجزیه/تحلیل شده(معمولاً با پسوند obj) تولید می شود، تا با بقیه فایل ها ترکیب شود.

دستور پیش پردازنده #include در هر لحظه می تواند چندین فایل را داخل برنامه ادغام(Merge) کند. و هر بار که کامپایلر به این دستور برخورد می کند، به اندازه محتوایش موقتاً پردازش را متوقف(Halt) می کند. (همینکار رو زبان های دیگه مثل PHP, C# , Python, PERL و... انجام می دهند)

در آخرین مرحله(ایجاد برنامه قابل اجرا)، پردازش فایل تولید شده(obj) توسط یک پیوند دهنده(Linker یا Link) انجام می شود. اکثر برنامه ها دارای رجوعاتی به روتین(Routine) می باشند که در خارج از برنامه جاری وجود دارند. این روتین ها باید آدرس یابی و به برنامه شما اتصال داده شوند تا بتوان با آنها کار کرد.
پیوند دهنده(Linker) تمامی فایلها را با هم ترکیب می کند و در نتیجه یک برنامه قابل اجرا تولید می شود.

 

لازم بذکر هست که تمامی این مراحل توسط کامپایلر انجام می شود. و شما فقط کد نویسی می کنید و بعد با یک کلیک بر روی Build/Make برنامه را تولید می کنید. (در کامپایلرهای GUI)

۰ نظر ۹۱/۰۳/۱۵
یوشا آل ایوب